Znaczące nazwy funkcji i zmiennych

Co dokładnie sprawdza egzaminator

Cytaty dosłowne z zasad oceniania. Brzmienie sprawdzone w zasadach do 20 arkuszy z sesji 2021 do 2026, czyli w całym inwentarzu na dysku.

Po co to jest

Pojęcie

Zobacz to dwa razy

1!void fun(int tab[], int x)2 {3+    for (int i = 0; i < x - 1; i++)4     {5         for (int j = 0; j < x - 1 - i; j++)6         {7             if (tab[j] > tab[j + 1])8             {9!                int a = tab[j];10                 tab[j] = tab[j + 1];11                 tab[j + 1] = a;12             }13         }14     }15 }

1+void sortujRosnaco(int liczby[], int rozmiar)2 {3     for (int i = 0; i < rozmiar - 1; i++)4     {5         for (int j = 0; j < rozmiar - 1 - i; j++)6         {7             if (liczby[j] > liczby[j + 1])8             {9+                int bufor = liczby[j];10                 liczby[j] = liczby[j + 1];11                 liczby[j + 1] = bufor;12             }13         }14     }15 }

Mostek: zdanie kryterium wobec linii kodu

Granice

W czterech językach

Arkusz dopuszcza C++, C#, Javę i Pythona. Kryterium jest jedno, ale w każdym z nich wygląda trochę inaczej.

C++

Argumenty tablicowe najczęściej lądują jako tab[] i n, bo tak wyglądają w podręcznikach. tab jest wymienione w zasadach wprost, więc to najczęstsza pojedyncza strata w tym dziale.

C#

Właściwości i pola publiczne pisze się w tym języku od wielkiej litery. Kryterium tego nie dotyczy, więc Oceny i oceny są równie dobre; liczy się to, że nie są nazwane Tab.

Java

Szablon klasy generowany przez środowisko wstawia args w nagłówku metody głównej. To nazwa narzucona przez język, a nie wybrana przez zdającego, więc nie ma czego poprawiać.

Python

Nie ma tu deklaracji typu, więc nazwa jest jedyną informacją o zawartości zmiennej i kryterium waży o tyle więcej. self w metodach jest nazwą narzuconą przez język i nie podlega ocenie.

Procedura

1. 1

   Nazwę funkcji zbuduj z czasownika i dopełnienia, tak jak brzmi polecenie w zadaniu.

   wolno tak, bo kryterium pyta o znaczenie nazwy, a nazwa z czasownikiem mówi o działaniu funkcji z definicji; polecenie w arkuszu podaje ten czasownik gotowy.

2. 2

   Zmienną nazwij tym, co w niej leży, a nie tym, jakiego jest typu.

   wolno tak, bo typ widać z deklaracji, więc tablicaLiczb powtarza informację, którą kompilator już ma, a oceny dokłada tę, której nie ma nikt.

3. 3

   Nazwy przeniesione z pseudokodu w zadaniu zostaw bez zmiany.

   wolno tak, bo zasady oceniania dopuszczają je wprost w sesjach, w których pseudokod ich używa, a przemianowanie utrudnia egzaminatorowi porównanie Twojego kodu z arkuszem.

4. 4

   Zmienną pomocniczą przy zamianie miejscami nazwij bufor albo tmp.

   to konwencja, bo obie nazwy są wymienione w treści kryterium jako wyjątek, więc nie podlegają ocenie wcale, a ta sama zmienna nazwana a albo p stoi na liście przykładów po przeciwnej stronie.

5. 5

   Przed oddaniem przeszukaj plik po nazwach jednoliterowych spoza nagłówków pętli.

   wolno tak, bo to jedno przeszukanie łapie większość strat z tego działu, trwa trzy minuty i nie wymaga rozumienia własnego algorytmu.

Co widzę, więc co robię

Drugi wiersz ma wyjątek nie bez powodu: przemianowanie zmiennej, którą samo zadanie nazywa `a`, potrafi zaszkodzić, bo egzaminator zestawia kod z pseudokodem z arkusza.

Ćwiczenia

Trzy stopnie, w każdym mniej pomocy niż w poprzednim. Odpowiedź jest schowana celowo: zajrzyj do niej po własnej próbie, nie przed.

1. 1Przykład z omówieniem

   Przeczytaj funkcję i rozstrzygnij osobno dla R.1.3 i osobno dla R.1.4, czy kryterium jest spełnione. Uwaga: nie oba przepadają.

   1 double policzSrednia(int tab[], int n)2 {3     int suma = 0;4  5     for (int i = 0; i < n; i++)6     {7         suma = suma + tab[i];8     }9  10     return (double)suma / n;11 }

   +−Pokaż odpowiedź

   R.1.3 jest spełnione: policzSrednia mówi, co funkcja robi. R.1.4 przepada, i to na jednej nazwie. suma jest znacząca, i jest wyjątkiem wymienionym w kryterium, ale tab stoi w zasadach oceniania jako przykład nazwy, która nic nie znaczy. Osobno warto zobaczyć n: tej nazwy CKE nie wymienia na żadnej liście, więc rozstrzygałby ją egzaminator. Nic nie kosztuje nazwać ją rozmiar i nie zostawiać mu tej decyzji.

2. 2Znajdź resztę sam

   W tym fragmencie są cztery nazwy, które na pierwszy rzut oka wyglądają na złamanie kryterium. Trzy z nich są bezpieczne. Wskaż tę czwartą i podaj numer linii.

   1 int nwd(int a, int b)2 {3     int tmp = 0;4     int x = 0;5  6     while (b != 0)7     {8         tmp = a % b;9         a = b;10         b = tmp;11         x = x + 1;12     }13  14     cout << "Liczba krokow: " << x << endl;15  16     return a;17 }

   Wskazówka: Trzy z tych nazw mają w zasadach oceniania osobne zdanie na swoją obronę. Czwarta jest w nich wymieniona po przeciwnej stronie.

   +−Pokaż odpowiedź

   Czwarta to x z linii 4, licznik kroków. a i b są bezpieczne, bo zasady oceniania tego arkusza dopuszczają je wprost jako zmienne algorytmu, a tmp jest wyjątkiem wymienionym w treści samego kryterium. x nie ma żadnej takiej ochrony i stoi na liście przykładów. Nazwij go licznikKrokow.

3. 3Zadanie

   Zadanie brzmiało: policz, ile razy w tablicy ocen występuje ocena celująca. Przepisz nazwy tak, żeby kod spełniał oba kryteria. Nie zmieniaj ani jednej instrukcji: zmieniasz wyłącznie nazwy. Potem porównaj z rozwiązaniem i postaw sobie T albo N osobno przy R.1.3 i osobno przy R.1.4.

   1 int fun(int tab[], int x)2 {3     int a = 0;4  5     for (int i = 0; i < x; i++)6     {7         if (tab[i] == 6)8         {9             a = a + 1;10         }11     }12  13     return a;14 }

   +−Pokaż odpowiedź

   Do zmiany są cztery nazwy: fun, tab, x i a. Iterator i zostaje. Jeżeli Twoje nazwy różnią się od poniższych, ale każda mówi, co przechowuje albo co robi, jest równie poprawnie: to kryterium nie ma jednej właściwej odpowiedzi, tylko granicę, poniżej której nazwa nie znaczy nic.

   +−Pokaż rozwiązanie w kodzie

   1 int policzOcenyCelujace(int oceny[], int liczbaOcen)2 {3     int celujacych = 0;4  5+    for (int i = 0; i < liczbaOcen; i++)6     {7         if (oceny[i] == 6)8         {9             celujacych = celujacych + 1;10         }11     }12  13     return celujacych;14 }

   • + linia 5Iterator `i` został bez zmiany. Kryterium wymienia iteratory pętli jako wyjątek, więc przemianowanie go na `indeks` nic nie dokłada i tylko kosztuje czas.

Laboratorium

Popraw nazwy w poniższym fragmencie tak, żeby przeszedł oba kryteria, i sprawdź go przyciskiem. Możesz też wyczyścić pole i wkleić własny kod. Pole nad przyciskiem służy do wpisania nazw, które zasady oceniania Twojego zadania dopuszczają wprost: bez tego sprawdzarka zgłosi nazwę z pseudokodu, którą egzaminator przyjąłby bez uwag.

Sprawdzenie rusza dopiero po naciśnięciu przycisku, nie przy pisaniu. Na egzaminie takiego narzędzia nie będzie, więc próba ma być najpierw własna.

Pułapka

1 void przetworz(int dane1[], int dane2, int zmienna1)2 {3     int zmienna2 = 0;4  5     for (int i = 0; i < dane2; i++)6     {7         zmienna2 = zmienna2 + dane1[i];8     }9  10     zmienna1 = zmienna2;11 }

Sprawdź się

Odpowiadaj na głos albo na kartce, zanim odsłonisz. Odtworzenie z pamięci jest tym, co buduje trwałość, a przeczytanie odpowiedzi tylko przypomina, że się ją widziało.

1. 1

   Które trzy rodzaje nazw kryterium wymienia jako wyjątki od reguły?

   z pamięci

   +−Pokaż odpowiedź

   Zmienne bufor i tmp oraz iteratory pętli. Te trzy są wymienione w treści kryterium i powtarzają się we wszystkich przejrzanych sesjach.

2. 2

   Ile kryteriów dotyczy nazewnictwa i czego dotyczy każde z nich?

   z pamięci

   +−Pokaż odpowiedź

   Dwa. R.1.3 dotyczy nazw funkcji i metod, R.1.4 nazw zmiennych i pól. To dwa osobne pola na karcie oceny, więc traci się je i odzyskuje niezależnie.

3. 3

   W zadaniu jest pseudokod, w którym tablica nazywa się A. Nazwać ją w kodzie A czy oceny?

   wykonanie i uzasadnienie

   +−Pokaż odpowiedź

   A. Zasady oceniania INF.04-01-23.06-SG dopuszczają to wprost słowami „dopuszcza się aby tablica była nazwana A - zgodnie z pseudokodem”, a zgodność z pseudokodem ułatwia egzaminatorowi zestawienie Twojego kodu z arkuszem. Zmiana nazwy nie daje tu nic i może zaszkodzić.

4. 4

   Nazwałeś funkcje po angielsku, a zmienne po polsku. Czy to łamie któreś z dwóch kryteriów?

   wykonanie i uzasadnienie

   +−Pokaż odpowiedź

   Nie. Kryterium mówi „polskie lub angielskie” i nie żąda jednolitości. To jest różnica wobec R.1.1, gdzie konsekwencja jednej wybranej konwencji klamr jest wymagana wprost. Przy nazwach liczy się wyłącznie znaczenie.

5. 5

   Twój program nie ma ani jednej zmiennej, bo cały rachunek mieści się w jednym wyrażeniu. Co z kryterium R.1.4?

   wykonanie i uzasadnienie

   +−Pokaż odpowiedź

   Od INF.04-01-25.06-SG kryterium nie jest spełnione także wtedy, „gdy zmienne nie istnieją”. Rozbicie rachunku na dwie nazwane zmienne kosztuje jedną linię i ratuje całe pole.

Kiedy umiem

Warunki obserwowalne. Dopóki któryś nie jest spełniony, dział zostaje w toku, nawet jeżeli materiał wydaje się oczywisty.

• ☐W kodzie pisanym na czas, trzy razy pod rząd, przeszukanie pliku po siedmiu nazwach z listy CKE nie daje ani jednego trafienia poza nagłówkami pętli.
• ☐Wymieniam z pamięci trzy wyjątki z treści kryterium i mówię, które kryterium dotyczy funkcji, a które zmiennych, bez zaglądania do tej lekcji.
• ☐Czytając pseudokod z arkusza, wskazuję nazwy, które przeniosę do kodu bez zmiany, i uzasadniam to zdaniem z zasad oceniania.
• ☐Po co najmniej siedmiu dniach od tej lekcji, przy zamkniętym materiale, poprawiam nazwy w podanym fragmencie i nie przemianowuję ani iteratora pętli, ani zmiennej buforowej.
• ☐Po próbie arkusza stawiam sobie osobno T albo N przy R.1.3 i osobno przy R.1.4, wskazując przy każdym konkretną nazwę, która ten werdykt uzasadnia.

Źródła

• Zasady oceniania CKE do arkuszy INF.04, sesje 2021 do 2026, 20 arkuszy; brzmienie kryteriów nazewniczych sprawdzone w każdym z nich
• Arkusz kalkulacyjny zasad oceniania INF.04-02-23.06-SG, z którego pochodzi dosłowny cytat obu kryteriów
• Warianty brzmienia i dopiski o wyjątkach: INF.04-01-23.01-SG (zmienne `a` i `b`), INF.04-01-23.06-SG (tablica `A` zgodna z pseudokodem), INF.04-01-24.01-SG (zmienne `S`, `M`, `R`), INF.04-01-25.01-SG (pole tablicowe klasy), INF.04-01-25.06-SG (zmienne, które nie istnieją)
• Uwagi ogólne do rezultatu 1: tolerancja 90 procent, zakres samodzielnie napisanego kodu, przeniesienie kryteriów przy braku aplikacji konsolowej
• Katalog strat punktowych E.4 z pliku wiedzy 01, sekcja 10
• Ścieżka nauki programowania, plik wiedzy 07, dział A2: kryteria obecne w 20 arkuszach z 20